FAKTY:
Wapń spośród wszystkich składników mineralnych ma największy udział w budowie organizmu.
Wapń i fosfor, pozostając ze sobą we wzajemnym stosunku dwa do jednego, zapewniają prawidłowy stan kości i zębów.
Wapń i magnez natomiast utrzymują prawidłową czynność układu sercowo-naczyniowego.
Wapń w organizmie niemal w całości (od 900 do 1350 g) odkładany jest w kościach i zębach.
Wapń pochodzący z rozpadu starych komórek kostnych jest ponownie wchłaniany w prawie 20 procentach i przeznaczony do budowy nowych komórek. Warunkiem prawidłowego wchłaniania wapnia jest dostateczna ilość witaminy D w organizmie.
KORZYŚCI:
*Kształtuje kościec i zęby.
*Utrzymuje prawidłową pracę serca.
*Łagodzi bezsenność.
*Bierze udział w metabolizmie żelaza.
*Uczestniczy w przekazywaniu impulsów w obrębie układu nerwowego.
CHOROBA NIEDOBOROWA:
Krzywica, osteomalacja (rozmiękanie kości), osteoporoza (zmiany zwyrodnieniowe kości).
ŹRÓDŁA NATURALNE:
Produkty mleczne, sery, soja, sardynki, łosoś, orzeszki ziemne, orzechy włoskie, nasiona słonecznika, fasola, brokuły.
CZYNNIKI SZKODLIWE:
Duże ilości tłuszczu, kwas szczawiowy (znajdujący się w czekoladzie, szpinaku, burakach ćwikłowych, pietruszce, zielonym groszku i rabarbarze) oraz kwas fitynowy (znajdujący się w ziarnie) utrudniają właściwe wchłanianie wapnia.
Zwiększone spożycie wapnia często łagodzi bóle miesiączkowe.
Kości drobiu zawierają duże ilości wapnia, toteż nawyk ich ogryzania może być korzystny dla organizmu.
Przyjmując dawkę dzienną wapnia powyżej 1500 mg, osoby ze skłonnością do infekcji dróg moczowych powinny pić sok żurawinowy, który zapobiega szerzeniu się zakażenia.
Zwiększone spożycie wapnia usuwa również skutecznie u dzieci nocne bóle kończyn, spowodowane szybkim wzrostem tkanki kostnej. Osobom ze skłonnością do hipoglikemii (obniżony poziom cukru we krwi) poleca się przyjmowanie wapnia, najlepiej w dawce od 1000 do 1500 mg dziennie.
Osoby spożywające w nadmiarze niskoprocentowe napoje alkoholowe powinny być świadome, że wzrasta w ich organizmie poziom fosforu, który może doprowadzić do obniżenia poziomu wapnia, a co za tym idzie — rozwoju osteoporozy. Wapń współdziała najlepiej z witaminami A, C i D oraz żelazem, magnezem i fosforem. Należy jednak pamiętać, że między wapniem a fosforem istnieje wzajemna równowaga, której zakłócenie może spowodować wyczerpywanie się rezerw wapnia w organizmie.